Μια εμπειρία στη Maison & Objet 2026 και το project που μας έκανε να ξανασκεφτούμε τι σημαίνει ξενοδοχείο
Μπαίνοντας στη SUITE 2046 που σχεδιασε ο Rudy Guénaire για λογαριασμό της φετινής Maison & Objet 2026, καταλαβαίνεις αμέσως ότι αυτό δεν είναι ένα ακόμα εκθεσιακό project, αλλά μια εμπειρία.
Έχεις την αίσθηση ότι κάποιος μπήκε στο μυαλό σου, διάβασε όλες τις σκέψεις που έκανες σιωπηλά σε δωμάτια ξενοδοχείων τα τελευταία είκοσι χρόνια και τις έγραψε στους τοίχους.
Με χιούμορ, με ειρωνεία και κυρίως με ακρίβεια.
Η SUITE 2046 δεν προβλέπει το μέλλον της φιλοξενίας με gadgets και τεχνολογία. Κάνει κάτι πολύ πιο ριζοσπαστικό: αμφισβητεί ό,τι θεωρούμε “φυσιολογικό” σε ένα ξενοδοχείο.
Ποιος είναι ο Rudy Guénaire
Ο Rudy Guénaire δεν είναι απλώς designer ή αρχιτέκτονας εσωτερικών χώρων. Είναι ένας από τους πιο αντισυμβατικούς δημιουργούς στον χώρο της φιλοξενίας, γνωστός κυρίως ως ο άνθρωπος πίσω από το Hôtel Amour, το Grand Pigalle, το Le Pigalle και μια ολόκληρη φιλοσοφία που λέει το εξής απλό:
Το ξενοδοχείο δεν είναι προϊόν, είναι εμπειρία ζωής.
Ο Guénaire σχεδιάζει χώρους σαν να σχεδιάζει χαρακτήρες. Παρατηρεί εμμονικά τη συμπεριφορά των επισκεπτών, τις μικρές ενοχλήσεις, τις άβολες λεπτομέρειες, τις «σιωπηλές απογοητεύσεις» και μετά τις μετατρέπει σε αφήγηση.
Η SUITE 2046 είναι ακριβώς αυτό: μια συλλογή από μικρά κείμενα-παρατηρήσεις που μοιάζουν αστεία, αλλά είναι απολύτως αληθινά.
Πολλά από τα κείμενα της SUITE 2046 δεν μιλούν για αντικείμενα, αλλά για συναισθήματα. Για τη μοναξιά του ταξιδιώτη. Για το πώς ένα δωμάτιο ξενοδοχείου γίνεται ένας προσωρινός, ουδέτερος, σχεδόν απρόσωπος τόπος.
Το κρεβάτι, το φως, η μοκέτα, τα αντικείμενα, όλα αποκτούν φωνή. Όχι για να σε χαλαρώσουν, αλλά για να σε κάνουν να αναρωτηθείς:
Νιώθω φιλοξενούμενος ή απλώς περαστικός;
Αυτός ο υπαρξιακός τόνος συνδέεται απόλυτα με τη Maison & Objet 2026, όπου η έννοια της συναισθηματικής αξίας του design βρίσκεται στο επίκεντρο. Δεν αρκεί πια ένα δωμάτιο να είναι «ωραίο». Πρέπει να έχει λόγο ύπαρξης.
Αντικείμενα που υπάρχουν από συνήθεια
Σχεδόν κάθε τοίχος της SUITE 2046 σχολιάζει ένα αντικείμενο που όλοι γνωρίζουμε:
Τις άβολες παντόφλες, το minibar που είναι παντού όμοιο, το νερό που «προσφέρεται» σαν δώρο, τα αντικείμενα μπάνιου τυλιγμένα σε πλαστικό, μαξιλάρια διακοσμητικά και υφάσματα επάνω στο κρεβάτι που κανείς δεν θέλει να αγγίξει γιατί τα θεωρεί βρώμικα, τη διακόσμηση που μοιάζει να μπήκε για να μη μείνει ο τοίχος άδειος.
Ο Guénaire δεν ρωτά αν είναι όμορφα ή άσχημα. Ρωτά κάτι πιο επικίνδυνο:
Τα χρειαζόμαστε;
Και αν η απάντηση είναι «όχι», τότε γιατί επιμένουμε;
Οι παντόφλες ξενοδοχείου γίνονται σύμβολο μιας φιλοξενίας που έχει χάσει την επαφή με το σώμα. Δεν εφαρμόζουν, δεν είναι άνετες, δεν είναι ανθρώπινες. Υπάρχουν απλώς επειδή «έτσι γίνεται».
Το ίδιο και το νερό στο minibar. Ο Guénaire το αποδομεί με χειρουργική ειρωνεία:
το νερό δεν είναι δώρο. Είναι δεδομένο. Και όταν το παρουσιάζεις ως γενναιοδωρία, απλώς αποκαλύπτεις πόσο χαμηλά έχεις βάλει τον πήχη της φροντίδας.
Και προτείνει, με χιούμορ, κάτι πιο ειλικρινές:
δώστε μας νερό καρύδας, δώστε μας κάτι που να έχει χαρακτήρα, μνήμη, αφήγηση. Ακόμα κι αν δεν είναι τέλειο στη γεύση, τουλάχιστον έχει ιστορία.
Πίσω από το αστείο κρύβεται μια σοβαρή αλήθεια που αγγίζει απόλυτα τη θεματολογία της Maison & Objet 2026:
Ο επισκέπτης δεν αναζητά πλέον γενναιοδωρία-βιτρίνα, αλλά νόημα.
Όμοια, η τέχνη στους τοίχους της SUITE 2046 γίνεται αφορμή για μια από τις πιο αιχμηρές παρατηρήσεις του project. Ο Guénaire δεν μιλά για το αν ένα έργο είναι ακριβό ή φθηνό, αλλά για το αν είναι αληθινό. Οι ουδέτερες εικόνες, τα ανώνυμα prints και τα «διακοσμητικά έργα» που δεν ενοχλούν κανέναν υπάρχουν απλώς για να γεμίσουν τον χώρο και τελικά τον αδειάζουν από νόημα. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: αν δεν μπορείς να στηρίξεις μια πραγματική καλλιτεχνική επιλογή, καλύτερα να αφήσεις τον τοίχο κενό. Γιατί το κενό είναι ειλικρινές· ενώ η ψεύτικη τέχνη είναι απλώς άλλη μία μορφή προσποίησης φιλοξενίας.
Στο πλαίσιο της Maison & Objet 2026, όπου η βιωσιμότητα, η ειλικρίνεια και η ουσία επανέρχονται στο προσκήνιο, αυτά τα σχόλια λειτουργούν σαν καμπανάκι.
photos by Μaison & Οbjet
Η SUITE 2046 δεν δείχνει το μέλλον. Δείχνει τι πρέπει να αφήσουμε πίσω
Το πιο έξυπνο στοιχείο της εγκατάστασης είναι ότι δεν προτείνει λύσεις. Δεν λέει τι να κάνουμε. Λέει τι να σταματήσουμε να κάνουμε μηχανικά.
Να σταματήσουμε να γεμίζουμε δωμάτια χωρίς λόγο, να συγχέουμε τη φιλοξενία με το checklist, να σχεδιάζουμε για “όλους” και τελικά για κανέναν.
Η SUITE 2046 είναι ένα μανιφέστο αποδόμησης. Και ίσως γι’ αυτό είναι από τα πιο ουσιαστικά και επίκαιρα projects της φετινής Maison & Objet.
Σε μια χρονιά που η Maison & Objet μιλά για επαναπροσδιορισμό, συναισθηματική αξία και ουσιαστικό design, η SUITE 2046 ξεχώρισε ακριβώς γιατί δεν προσπάθησε να είναι εντυπωσιακή. Ήταν ειλικρινής.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο δύσκολο πράγμα στη φιλοξενία.
Αφήστε ένα σχόλιο
Όλα τα σχόλια ελέγχονται πριν δημοσιευθούν.
Αυτή η τοποθεσία προστατεύεται από το hCAPTCHA και ισχύουν η Πολιτική απορρήτου και οι Όροι Παροχής Υπηρεσιών του hCaptcha.